Επιμέλεια:"Η οσφυαλγία αποτελεί το δεύτερο σε συχνότητα λόγο επίσκεψης σε ιατρό.Το ίδιο συχνές είναι και οι λανθασμένες εντυπώσεις που υπάρχουν στο ευρύ κοινό."
Μητράγκας Γ. Απόστολος
Επιστ. Υπεύθυνος Κέντρου Διαχείρισης Πόνου
Ιατρός Αναισθησιολόγος, Εξειδικευμένος στον Ιατρικό Βελονισμό, Ιατρός Πόνου
8 στους 10 ενήλικες έχουν βιώσει τουλάχιστον ένα σοβαρό επεισόδιο πόνου στη μέση (οσφυαλγία) κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Τα συμπτώματα, η ένταση και η διάρκειά του διαφέρουν πολύ από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Σχετικό άρθρο: "Πόνος στη Μέση: Νέες Οδηγίες προς Ιατρούς και Ασθενείς"
Η τακτική άσκηση αποτρέπει την πιθανότητα εμφάνισης πόνου στη μέση
ΜΥΘΟΣ: Αν και τα άτομα τα οποία αθλούνται συχνά, έχουν μικρότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν πόνο στη μέση, η άσκηση δεν αποτρέπει πλήρως την πιθανότητα εμφάνισης ενός επεισοδίου οσφυαλγίας. Συγκεκρίμενα, αθλήματα στα οποία η μέση καταπονείται ιδιαίτερα, αυξάνουν το κίνδυνο εμφάνισής της.
Η ξεκούραση είναι το κλειδί στην αντιμετώπιση της οσφυαλγίας.
ΜΥΘΟΣ: Σε ένα οξύ επεισόδιο πόνου στη μέση, η παραμονή στο κρεββάτι βοηθά να ελαττωθεί η τάση στους μύες και τους σπονδύλους, αλλά μόνο για το αρχικό διάστημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις η παρατεταμένη ακινησία -ειδικά αν υπερβεί τις 1-2 μέρες- μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του πόνου και να δημιουργήσει επιπλέον προβλήματα.
Αντίθετα, ήπιες εξειδικευμένες ασκήσεις θα βοηθήσουν την ανάρρωση.
Ο βελονισμός ενδείκνυται σε όλες τις περιπτώσεις οσφυαλγίας
ΑΛΗΘΕΙΑ: Μελέτες έχουν αποδείξει ότι η εφαρμογή Ιατρικού Βελονισμού ενδείκνυται ακόμα και στις περιπτώσεις ύπαρξης κήλης στους μεσοσπονδύλιους δίσκους ή/και ως προετοιμασία για χειρουργική επέμβαση. Η δράση του μεταξύ άλλων είναι αναλγητική, αντιφλεγμονώδης, μυοχαλαρωτική και αποιδηματική. Περισσότερα...
(Ο Βελονισμός είναι Ιατρική πράξη και πρέπει να ασκείται μόνο από ιατρούς κατάλληλα εκπαιδευμένους.)
Η φυσιοθεραπεία και η χειροπρακτική μπορούν να βοηθήσουν
ΑΛΗΘΕΙΑ: Κατάλληλοι θεραπευτικοί χειρισμοί -μετά από ιατρική συμβουλή- είναι απαραίτητοι σε πολλά είδη πόνου στη μέση.
Αυξημένο βάρος, περισσότερος πόνος
ΑΛΗΘΕΙΑ: Το αυξημένο σωματικό βάρος και η καθιστική ζωή αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης οσφυαλγίας. Τα επιπλέον κιλά επιβαρύνουν σημαντικά την σπονδυλική στήλη και τους μύες.
Επιπλέον όσοι αθλούνται ελάχιστα και περιστασιακά, έχουν αυξημένο κίνδυνο τραυματισμών στη μέση.
Καθόμαστε πάντα με τη πλάτη ευθεία
ΜΥΘΟΣ: Το να καθόμαστε στην καρέκλα σε τελείως ευθεία θέση είναι το ίδιο επιβαρυντικό όπως και το να καμπουριάζουμε. Είναι απαραίτητο κατά περιόδους να γέρνουμε ελαφρά προς τα πίσω, ενώ τα πόδια μας διατηρούν επαφή με το πάτωμα.
Δεν σηκώνουμε βαριά αντικείμενα
ΜΥΘΟΣ: Δεν είναι το βάρος του αντικειμένου που επιβαρύνει τη μέση αλλά ο τρόπος που το σηκώνουμε. Κατά την προσπάθεια, πρέπει πάντα να φέρνουμε την μέση όσο πιο κοντά γίνεται στο αντικείμενο -βαθύ κάθισμα-. Ανασηκώνουμε βάζοντας δύναμη στα πόδια και τα χέρια, χωρίς να σφίγγουμε όλο μας το σώμα.
Η άσκηση επιδεινώνει την οσφυαλγία
ΜΥΘΟΣ: Η εξειδικευμένη τακτική άσκηση ελαττώνει την πιθανότητα επανεμφανίσης πόνου στη μέση. Στις περισσότερες περιπτώσεις οξείας οσφυαλγίας η ήπια καθοδηγούμενη άσκηση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας.
Το σκληρό στρώμα βοηθά στην ελάττωση των συμτωμάτων
ΜΥΘΟΣ: Κάθε οργανισμός αντιδρά διαφορετικά στους διάφορους τύπους στρωμάτων. Στην πράξη ένα στρώμα ενδιάμεσης σκληρότητας φαίνεται να έχει τα καλύτερα αποτελέσματα -σύμφωνα με σχετικές μελέτες-.
Ο Χρόνιος Πόνος στη μέση αποτελεί απόλυτη ένδειξη για χειρουργική επέμβαση
ΜΥΘΟΣ: Η επέμβαση αποτελεί την ύστατη λύση και μόνο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει απόλυτη ένδειξη. Η ανάγκη για επέμβαση είναι κάτι που μόνο ο ιατρός σας μπορεί να κρίνει με ασφάλεια αφού συνυπολογίσει τα οφέλη και τους κινδύνους.
Βλάβες που φαίνονται σε μια Μαγνητική Τομογραφία ή άλλη εξέταση πρέπει απαραίτητα να αντιμετωπίζονται με επέμβαση.
ΜΥΘΟΣ: Βλάβες της σπονδυλικής στήλης που φαίνονται σε μια απεικονιστική εξέταση δεν προκαλούν πάντα οσφυαλγία. Στην πράξη μεγάλο ποσοστό ατόμων που δεν έχουν ποτέ εμφανίσει πόνο στη μέση είναι δυνατόν να έχουν κάποιες βλάβες. Περίπου το 96% των ανθρώπων με οσφυαλγία αντιμετωπίζονται συντηρητικά χωρίς ανάγκη χειρουργικής επέμβασης.
Αν δεν ανευρεθεί κάποιο πρόβλημα-βλάβη, τότε ο πόνος "είναι στο μυαλό μου"
ΜΥΘΟΣ: Ψυχολογικοί παράγοντες όπως η κατάθλιψη και το άγχος είναι δυνατόν να επιδεινώσουν τα συμπτώματα. Αρκετές περιπτώσεις οσφυαλγίας -ιδιαίτερα οι χρόνιες- δεν συμβαδίζουν με την τυπική ιατρική διαγνωστική και θεραπεία. Κι όμως Ο ΠΟΝΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ. Ακόμα και όταν αρχικά διαγνωσθεί μια βλάβη η οποία πάψει να υφιστάται, ο πόνος μπορεί να συνεχίσει λόγω "λανθασμένου" συναγερμού των νεύρων ή λόγω ύπαρξης "κρυφών" σημείων πυροδότησής του στους μύες της μέσης.
"Στην πράξη, χρόνια και επίμονα συμπτώματα οσφυαλγίας (πόνος, κάψιμο, μουδιάσματα) πρέπει να ελέγχονται διεξοδικά και ο πόνος να αντιμετωπίζεται σφαιρικά από κατάλληλη διεπιστημονική ομάδα στα ΙΑΤΡΕΙΑ ΠΟΝΟΥ."
Σχετικό άρθρο: "Πόνος στη Μέση: Νέες Οδηγίες προς Ιατρούς και Ασθενείς"
